مقدمه

اگر انتخابات به معناي مشارکت سياسي مردم در فرايند شکل‌گيري قدرت و تأثيرگذاري برآن باشد و اگر نتيجه انتخابات، بيان کننده ميزان حضور مردم در عرصه سياسي کشور و بازتاب افکار و تمايلات آنان به شمار آيد، مي‌توان مدعي شد که انتخابات، سازوکار مطمئني براي به نمايش گذاشتن گرايشها، تمايلات، اقتدار و استعدادهاي ملي به حساب مي‌رود. از اين جهت، نظامهاي سياسي دموکراتيک به منظور تأمين هرچه بيشتر و بهتر ظرفيتها و توانايي‌هاي مردمي خويش، تدابير و سازوکارهايي را در نظر مي‌گيرند تا بتوانند با استفاده از آنها، پايه‌هاي مشروعيت واقتدار خويش را استحکام بخشند.

براين اساس، شايد بتوان گفت آسان‌ترين راه و احتمالاً مطمئن‌ترين شيوه براي تأمين اين هدف، تعريف مکانيزم‌ها و سازوکارهايي است که بتوان مطابق آنها سلامت و صحت انتخابات را تضمين نمود و از اين طريق، ميزان بازتاب افکار مردم و گرايشهاي متفاوت احزاب و گروهها را در عرصه‌هاي مختلف قدرت سياسي و لايه‌هاي گوناگون حاکميت افزايش داد.

به بيان ديگر، از آنجا که نظام انتخاباتي تعيين کننده سطح و ميزان مشارکت مردم در عرصه‌هاي سياسي و تأمين کننده بازتاب افکار و تمايلات اقشار مختلف و گرايش گروههاي گوناگون شمرده مي‌شود، ضرورت صحت و سلامت فرايند انتخاباتي ايجاب مي‌کند تا به اين منظور، مکانيزم نظارتي، تعريف و ارائه شود که بتواند اين هدف را برآورده نمايد. به همين ملاحظه، هر يک از نظامهاي انتخاباتي براي دستيابي به هدف يادشده مطابق نورمها و معيارهاي پذيرفته شده خويش، سازوکاري براي تأمين سلامت انتخابات تعريف نموده و به اجرا مي‌گذارند. در اين نوشتار، سعي بر آن است تا اين مکانيزم با توجه به قوانين و نظام انتخاباتي افغانستان مورد بررسي واقع ‌شود.

آقای حامد کرزی در اثر تحولات پس از موافقت نامه بن، بر سریر قدرت افغانستان تکیه زد و از آن پس، خانواده کرزی با استفاده از همین فرصت و موقعیت، تمام شاهرگ‌های اقتصادی و تجارتی افغانستان را قبضه کردند. خانواده کرزی علی‌رغم تقدس مآبی شخص ایشان، بارها از سوی مراجع بین‌المللی به قاچاق مواد مخدر و تشکیل باندهای قاچاق تریاک متهم شده‌اند. قاچاق مواد مخدر پدیده‌ای است که با نام و خانواده کرزی تلازم یافته است؛ گویا این لکه ننگ برای بدنامی و یا شهرت این خانواده کافی نبود که برخی از اعضای خانواده رئیس جمهور، برای رسیدن به اغراض شوم و شیطانی، دست به جاسوسی هم زدند. اینک در تازه‌ترین دور از شاهکاریهای خانواده کرزی، روزنامه نیویارک تایمز از جاسوسی و اجیری احمدولی کرزی برای دستگاه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا(CIA) پرده برداشته و در گزارشی به تاریخ 27 اکتوبر سال جاری میلادی می‌نویسد: احمدولی برادر رئیس جمهور کرزی که متهم به تجارت نامشروع تریاک است، به طور مرتب از سازمان اطلاعاتی آمریکا(سیا) دستمزد می‌گیرد و در مدت زیادی از هشت سال گذشته همانند مقامات رسمی فعلی و قبلی ایالات متحده دریافتی داشته است.

بر اساس گزارش نیویارک تایمز، احمدولی کرزی در برابر خدمات گوناگونی از جمله تشکیل و راه‌اندازی یک نیروی شبه نظامی(ملیشه) تحت اثر و هدایت سازمان اطلاعاتی آمریکا(سیا) در شهرهای جنوبی کشور به خصوص قندهار؛ جایی که احمدولی در آن سکونت دارد، این دستمزد را دریافت می‌کرده است. روابط مالی و رابطه کاری نزدیک میان سازمان اطلاعاتی آمریکا(سیا) و آقای احمدولی کرزی، منشأ پرسشهای مهمی در مورد استراتیژی جنگی آمریکا در افغانستان خواهد بود؛ استراتیژی که هم اکنون در کاخ سفید مورد بازنگری قرار دارد. قضاوت با شما

منبع: http://www.msnbc.msn.com/id/33500863/ns/world_news-the_new_york_times

سازمان پیمان آتلانتیک شمالی یا ناتو، امروزه مهم‌ترین و بزرگ‌ترین پیمان نظامی است که اعضای آن را قوی‌ترین کشورهای جهان تشکیل می‌دهد. ناتو روزگاری در برابر خود، پیمان وارسا و کشورهای قدرتمند بلوک شرق را داشت که توان نظامی و استراتیژی‌های آن را به چالش می‌کشید. دوران جنگ سرد با تمام فراز و فرودها و مشکلات خاص به خود، به نفع بلوک غرب و ناتو خاتمه یافت و امروز، دیگر اثر و نشانی از ابرقدرت شرق و تهدیدهای اتمی و موشک‌های اس اس 20 و امثال آن به چشم نمی‌خورد.

مقدمه

1. با گذشت هشت سال از امضاي موافقت‌نامه «بن» که سرآغاز تحولات اساسي و بنيادين در کشور و بنيانگذار افغانستان دموکراتيک به حساب مي‌رود، هرچند شاهد دگرگونيهايي در عرصه‌هاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي هستيم اما با تأسف، در زمينه‌های بسيار نه تنها تغيير چشمگيري صورت نگرفته که روز به روز، بر وخامت اوضاع افزوده مي‌شود. حساسيت و اهميت اين مسئله زماني برجسته مي‌گردد که حضور نيروهاي بين‌المللي و تعهدات جامعه جهاني در مورد بازسازي افغانستان به دليل کندي روند بازسازي، با سوالها و ترديدهاي جدي مواجه است.

2. امنيت، شرط لازم و ضروري براي هرگونه توسعه و انکشاف است و مادامي که امنيت در کشور برقرار نگردد، تمام تلاشها و برنامه ريزي‌ها در راستاي انکشاف و ترقي و توسعه بي‌نتيجه خواهد بود. از اين رو، برقراري امنيت، مستلزم تجديد نظر در بسياري از پاليسي‌ها و پلان‌هاي سياسي، دفاعي و اجرايي است.

صاحب‌نظران در مورد نبود رقابت سالم انتخاباتی دو مسئله را بیش از همه مورد توجه قرار می‌دهند: یکی سوء استفاده از اموال عمومی و دیگری، هتک حرمت و ناسزاگویی رقیبان علیه همدیگر. اما به نظر می‌رسد در افغانستان یک نکته دیگر نیز باید به عوامل رقابت ناسالم انتخاباتی افزوده ‌شود و آن عبارت از «کمپاین نانی» یا برگزاری محافل اعلام حمایت از یک نامزد با مصارف گزاف و ترتیب مجالس بخور بخور با «نان کمپاینی» است. برخی نامزدان با برپایی محافلی؛ نوعا در هوتل‌ها یا اماکن دیگر با تدارک نان کمپاینی به کمپاین نانی می‌پردازند و چنین وانمود می‌کنند که عده زیادی از هموطنان (که نوعا بخاطر نان و غذا در آن محافل حضور می‌یابند) از وی حمایت می‌کنند و بدینسان تلاش دارند نشان دهند که در مصاف رقابت با حریفان، کم نمی‌آورند و می‌توانند در کسب کرسی قدرت سیاسی، از طریق گستردن کرسی غذایی با دیگران رقابت نمایند.

افغانستان از جمله نادر کشورهایی است که بسیار دیر؛ آنهم در اثر عوامل مختلف و عمدتا بین‌المللی به دموکراسی دست یافته و به تازگی با مفهوم آن آشنایی پیدا نموده است. با عنایت به همین نکته می‌توان مدعی شد که برگزاری انتخابات که یکی از برجسته‌ترین نمادهای دموکراسی و مهم‌ترین نمود آن به شمار می‌رود، بیش و پیش از آنکه عرصه تجلی حاکمیت ارزیابی شود، زمینه خودنمایی و خودفروشی تلقی می‌گردد؛ پیش از آنکه زمینه اظهار اراده و به ثمر رسیدن عزم ملی و میدانی برای یک حرکت جمعی و همگانی دانسته شود، فرصتی برای عرض اندام‌های کور و بی‌هدف و حتی چرخشی واگرایانه شمرده می‌شود.

دموکراسی، روش معقول حکومت و مکانیزم منطقی مدیریت اجتماع است؛ دموکراسی، راهی برای رسیدن به زیست‌جمعی با تمام تفاوتها و تمایزهاست؛ دموکراسی، وسیله ارزنده برای گزینش برتر و انتخاب بهتر است؛ دموکراسی، سازوکار مشروعیت بخشیدن به نظامهای سیاسی و به زیرکشیدن قدرتهای نامشروع است؛ دموکراسی، تعریف راه روشن حرکت جامعه به سوی رشد و ترقی و کمال است؛ دموکراسی، مشق زندگی جمعی با مدیریت عقلانی است.

باراک اوباما؛ رئیس جمهور ایالات متحده امریکا در دیداری از کشور مصر و دانشگاه تاریخی و معروف الازهر که یکی از معتبرترین مراکز علمی و آکادمیک جهان اسلام به شمار می‌رود، سخنانی در مورد روابط آمریکا و جهان اسلام ایراد نمود که در آن، بر یک آغاز نو و شروع تازه در روابط آمریکا و جهان اسلام تأکید شد. این درحالی است که دولت ایالات متحده آمریکا در حال حاضر با مشکلات جدی در جهان اسلام روبرواست و به تعبیری می‌توان گفت، در حوادث خونینی که در نقاط مختلف جهان اسلام در جریان است، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، دست دولت متبوع آقای اوباما دخیل است. زخم خونین فلسطین و فجایع ناشی از اشغال نخستین قبله مسلمانان توسط یهود که با حمایت وسیع و صریح غرب و در رأس آن، ایالات متحده آمریکا صورت گرفت و بیش از پنجاه سال است که همچنان لاینحل باقی مانده است؛ قضایای عراق و افغانستان و حضور مستقیم دولت آمریکا در آن، دشمن تراشی کاذب ایالات متحده و نسبت دادن تروریسم به جهان اسلام از جمله موارد مهم و غیرقابل اغماضی است که نه آقای اوباما و نه هیچکس دیگر نمی‌تواند آنها را نادیده انگاشته و با وجود این مسائل، از یک شروع تازه در روابط آمریکا و جهان اسلام سخن بر زبان آورد.

همانگونه که از رسانه‌ها اعلام شد، آدمیرال مایک مولن رئیس ستاد ارتش آمریکا اعلام کرد حداکثر تا یک‌و نیم سال دیگر در افغانستان، امنیت برقرار شده و پس از آن، هیچگونه خبر و اثری از طالبان، القاعده و تروریسم بر جای نخواهد ماند. این مژده جناب مولن در صورتی که محقق شود، نوید بزرگی است که می‌تواند رؤیاهای مردم مظلوم و ستمدیده افغانستان را به واقعیت مبدل نماید. اما آیا چنین خواهد شد؟ برای بررسی بهتر این سخن و پی بردن به چندو چون اظهارات جناب آدمیرال مولن، مناسب‌تر آن است تا مروری به گذشته داشته باشیم و قضاوت را به خوانندگان، آیندگان و تاریخ بسپاریم.

به دنبال تصویب و توشیح قانون احوال شخصیه اهل تشیع، مباحث زیادی در مورد برخی مواد آن مطرح شد که با توجه به طرح مسائل جدید در عرصه حقوق بشری، ممکن است با چالشهایی مواجه باشد. مهمترین چالش موجود، مسئله وجوب اطاعت از شوهر یا ممنوعیت خروج زن از منزل بدون اذن شوهر، براساس حق استمتاع وی است. حق استمتاع، امتیازی است که از نظر فقهی برای مردان به رسمیت شناخته شده اما نسبت به حق استمتاع زنان، یا سکوت شده و یا مهمل گذاشته شده است؛ در حالی که به مقتضای طبیعت، همچنانکه نشانه‌هایی از آن در شریعت نیز مشاهده می‌شود، زن هم حق استمتاع دارد و لازم است که در روابط زناشویی به آن توجه شود. سؤال مهم این است که انحصار حق استمتاع به مرد که مستلزم اطاعتِ واجب است، چه توجیهی دارد و چرا نفقه در نظریات فقهی، ما بازاء و وجه المعاوضه استمتاع مرد تلقی شده است؟ آیا زن حق استمتاع ندارد؟ علاوه بر اشاره فقه در مورد حق استمتاع زن در موارد حق قَسم و منع ترک همخوابگی از سوی شوهر به مدت بیش از چهار ماه، اگر بر اساس طبیعت و میل جنسی موجود در زنان به مسئله نظر اندازی شود، می‌توان گفت، زن نیز حق استمتاع دارد و می‌تواند از شوهر بخواهد که هر زمان که زن مایل است در اختیار وی باشد.  

همانگونه که از رسانه‌ها اعلام شد، رئيس جمهور افغانستان در مورد خلأ قدرت پس از اول جوزا، دست به دامن محکمه عالی زد و همانطوری که انتظار مي‌رفت، دادگاه عالی کشور با پاسخ مثبت به تقاضای رئيس جمهور، دوام قدرت وی را ظاهراً مشروعيت بخشيد اما واقعيت آن است که نه تقاضای رئيس جمهور از دادگاه عالی، از نظر حقوقی موجه است و نه حکم دادگاه عالی. مستند تقاضای رئيس جمهور، ماده 121 قانون اساسی است اما هر ناظر منصفی مي‌داند که اين ماده به کلی با اين موضوع بيگانه است. مطابق اين ماده «بررسی مطابقت قوانين، فرامين تقنينی، معاهدات بين‌الدول و ميثاقهاي بين‌المللی با قانون اساسی و تفسير آنها بر اساس تقاضای حکومت و يا محاکم، مطابق به احکام قانون از صلاحيت ستره محکمه مي‌باشد.» آيا مسئله تأخير انتخابات و خلأ قدرت پس از اول جوزا، از مسائلی است که بايد در چارچوب اين ماده قرار گيرد؟ روشن است که هيچگونه ارتباطی با مفاد ماده يادشده ندارد.